چنان دل كندم از دنيا كه شكلم شكل تنهائيست                                                                                    ببين مرگ مرا در خويش كه مرگ من تماشائيست

تو خوبي خوبتر از تمام فصل هاي عاشق تو مهرباني مهربانتر از نسيمي كه به وقت تنهايي هم آواز دلتنگي ام بود.توعزيزي عزيزتر از هوايي كه هر لحظه مهمان وجودم مي شود.عاشقانه مي پرستمت واي كاش هرگز پناه امن دستهايت را از وجود بي ارزشم نگيري...دوستت دارم با تمام وجودم

جهان سوم جايي است كه هر كس بخواهد مملكتش را آباد كند،خانه اش خراب مي شود و هر كس كه بخواهد خانه اش آباد باشد بايد در تخريب مملكتش بكوشد پروفسور محمد حسابي

دل را شكست و مرتبه آخرش نبود*دگر نشاني ز دل شاعرش نبود*گفتم چقدر مي گذرد كه نديدمت*مكث و سكوت و بي خبري...خاطرش نبود

*چرا دوست داشتن عجيب به نظر مي آيد*